Een zondag in Oostvoorne,
Een groot aantal enthousiastelingen stond, deze keer wel wakker, rond de klok van 10 in de duikshop. Na wat inpakperikelen, een auto werd nl met een schoenlepel geladen, maar daar bleek een goede reden voor, klonk om half 11 klonk dan toch het vertreksein.
Ook nu weer bleek, dat net zoals naar Rome, er ook veel wegen naar Oostvoorne leiden. Maar alsof het zo moest zijn reed de hele ploeg toch weer de laatste paar kilometers achter elkaar en achter Sven aan, om te eindigen…, jawel aan de verkeerde kant van het meer, de zuidkant dus. Hij had daar een goede reden voor, zo betoogde hij, maar hoongelach was zijn deel. Dus nu achter de Tom Tom van Kees aan.
We bleken niet bepaald de enigen die het Baardmannetje hadden uitgekozen, maar gelukkig waren het niet allemaal duikers. Dus snel voor duik een het water in. Het zicht was afhankelijk van je voorgangers best redelijk en er viel genoeg te zien. Ook boven water trouwens.
Tijdens de middagpauze, waar de onvolprezen saté en aanverwante artikelen met schalen tegelijk werd aangedragen, kwam ook het nodige vrouwelijk schoon voorbij, zodat onze twee jonge duikvrienden, die daar ook een driedaagse cursus in kitesurfen hadden geboekt, zich begonnen af te vragen of ze daar wel voldoende tijd voor zouden hebben. Maar dat terzijde.
Gezien de mogelijkheden voor een 2e duik bleven we waar we waren. Vissen lieten het afweten, alleen hier en daar wat kruipend spul en zwermen dikkopjes, maar er waren voldoende andere zaken te beduiken.
Weer terug in Ede konden we terugzien op een mooie zonnige duikdag.
Dit keer heeft Hans Wennekes er weer een mooi verhaal van gemaakt, dit mag natuurlijk ook altijd iemand anders uit het duikteam zijn.
Hans en Jasper
November 2009
Egypte, Marsa Alam
Vertrek;
op 3 november om kwart voor 5, een
onchristelijk tijdstip, was het verzamelen geblazen bij de duikshop. Nog een
laatste kop koffie en dat laatste onontbeerlijke stuk uitrusting werd ingenomen,
respectievelijk ingepakt en weg waren we, naar Schiphol. Inchecken hadden we
thuis de dag ervoor al gedaan. We moesten alleen nog even flink bijbetalen,
overgewicht dus en ons verweer,”maar we gaan golfen”mocht niet baten. Aart en
Veronique moesten nog even gezocht worden en na een snel ontbijt, richting
vliegtuig. Na zo’n 5 ½ vliegen en een uurtje in de bus lag daar dan in the
middle of nowhere, ons
Resort, Hoe groen kan gras zijn en hoeveel kleuren kun je zien bij de
bloemen, bomen en struiken midden in de woestijn. Er om heen was alleen water en
zand, maar gebouwd om een prachtig rif konden we daar verder niet om malen. Na
enig zoeken kwamen we dan bij onze
appartementen, ze waren ruim genoeg, schoon en met airco. Dagelijks werd
er schoongemaakt en werden we voorzien van schone handdoeken. Na het uitpakken,
meteen maar op zoek naar de
duikschool, die hadden hun zaakjes goed voor
elkaar en na de noodzakelijke formaliteiten, inclusief een proefduik, werden we
losgelaten op het
huisrif, dat was genieten, nog ongerept en vol leven, vissen in alle soorten en
maten, hard en zacht koraal, zelfs zeeslangen. We konden er geen genoeg van
krijgen. Alleen geen haaien, daarvoor gingen we, alweer op zo’n onchristelijk
tijdstip naar,
Elphinstone, we zwommen daar inderdaad met een “verre” haai, maar een
haai is een haai. Elphinstone is verder gewoon een mooi rif waar je weinig hoeft
te doen om vooruit te komen, wat een stroming. We zijn er 2 keer geweest. Met
een duikboot gingen we een dag naar Shaap Mara Alam, daar aangekomen konden we
meteen zwemmen met een school van zo’n 20 dolfijnen, een geweldige ervaring. De
middagduik was een relaxte, boven een koraaltuin, door een tweetal kloven en
naar een wrak van een duikboot die te laat had geremd, tegen het rif was geknald
en nu zelf een rif aan het worden was. Van al dat duiken wordt je niet alleen
moe, maar krijg je ook honger en eten konden we, all inclusive, bij het,
buffet, wat was er niet. De borden werden hoog
opgestapeld, om vervolgens bij het toetjes buffet de gaatjes op te vullen;
allerlei puddingen, completen taarten en fruit. Maar dat laatste was wel erg
gezond, en voor je het wist had je last van,
storingen, maag, darm, oren, neus en voetstoringen. Zelfs op de deur van
Kees en Bas hing op een morgen een bordje “niet storen”. We wisten niet wat
daarvan te denken. Ook materiaalstoringen waren er, nota bene met de
allerlaatste duik en onze old timer weet nu ook wanneer de kraan open moet
blijven en wanneer deze na controle weer dicht moet. Zo brak de laatste dag aan
en maakten we ons klaar voor de,
terugreis, Na een afscheid van Aart en Veronique die nog een weekje
bleven, vertrokken we naar het vliegveld en praktisch zonder vertraging kwamen
we op Schiphol aan. Onze bullen hadden we al snel en na een oer Hollands broodje
kroket en een bakje echte koffie waren we weer thuis.
Een persoonlijke noot
Ik vond het een geweldige week, het klikte lekker, het resort was uitstekend,
het duiken was heerlijk, eten en drinken konden we naar hartenlust en laten we
de schroevendraaiers vooral niet vergeten. Kortom, voor herhaling vatbaar.
Hans Wennekes
Klik
hier voor foto's
18-10-09
Het is weer voorbij.
Het is weer voorbij, het duikseizoen 2009, officieel dan. Terugblikkend begon
voor mij het duikteam midden 2009. Kees had zijn winkel op orde en het werd tijd
om het duikteam te reanimeren. Iedereen werd gebeld, wat uiteindelijk leidde tot
een opgeschoonde namenlijst, compleet met nog een paar onvolkomenheden. Er
werden een aantal duiken gepland, we gingen een dag duiken in Vinkeveen, een dag
naar Oostvoorne, een weekend naar Zeeland en uiteraard de normale 14 daagse
duikzondag.
Afgelopen zondag was de laatste (georganiseerde) duik in de Groene Heuvels, het
zicht was voortreffelijk, maar naast een paar kreeftjes was er niet veel te
zien.
Wel veel te zien was er op de tafel in de duikshop, daar had Kees ter afsluiting
een aantal panklare dooie beesten, sauzen, salade en frisdrank uitgestald. Voor
de kenners, dit zijn de benodigdheden voor een BBQ. Er was zelfs een kok en deze
liet het braad sneller doorkomen dan wij konden eten, er was zelfs,
geïmproviseerd dat wel, een toetjesbuffet in de vorm van taart. (dat moest toch
op).
Bedankt Kees! Rekening houdend met opstartproblemen is 2009 wat mij betreft een
geslaagd duikjaar en voor de natduikers, het is zo weer april.
Hans Wennekes
13-07-09
Een zondag bootduiken in Vinkeveen.
Acht uur zondagmorgen,
een aantal duikers zaten, sommige wat stilletjes, sommige nog wat brak, aan de koffie in de winkel.
Een groots feest in Rhenen bleek de boosdoener.
Om half 9, in de regen op weg naar de duikstek.
Op zo’n 100 meter van de eindbestemming had Rijkswaterstaat de toegang afgesloten (dachten we),
maar na een toertocht door Vinkeveen konden we uiteindelijk onze bullen toch uitladen.
Het regende overigens nog steeds.
Even was er wat paniek,
een zo op het oog best een slimmerik had zijn automaat vergeten, maar dat werd snel opgelost.
De boot bracht ons naar eiland 9 voor een kantduik naar een wrak,
vandaar links en rechtsom een mooie kleiwand en afhankelijk van de richting nog wat wrakjes. Wat kreeftjes,
sponzen en een mooie, en gezien de rode rugvin, boze baars werden gespot.
De lunch was op het eiland en was goed verzorgd. Het regende overigens nog steeds.
Voor de 2e duik voeren we naar een naburig eiland en we doken vanaf de boot, rechtstreeks in water van nul zicht. (
altijd weer die vorige duikers).
Als je nog een beetje de juiste richting kon kiezen was een redelijk wrak een optie of je bleef wat dichter aan de wal,
waar weer een mooie kleiwand te volgen was met daarboven een ruige begroeiing.
Daartussen veel vis, van klein grut tot formaatje haring, een buddypaar had zelfs een ontmoeting met een redelijke snoek.
Uiteindelijk waren we allemaal weer aan boord en op weg naar de wal,
het was zowaar droog en er was zelfs nog even sprake van een heel zwak zonnetje.
De laatste restjes lunch werden opgemaakt en daarna weer naar Ede.
Een geslaagde duikdag en wat mij betreft voor herhaling vatbaar.
Hans Wennekes
05-07-09
Verslag van ons duikje op duikstek 't Koepeltje in de Grevelingen.
Afgelopen zondag hebben we met het duikteam 2 duiken gemaakt in Zeeland. Om 8 uur in de ochtend waren we met 9 man alles aan het klaar maken om vervolgens een half uur later naar de Grevelingen te rijden. Toen we allemaal een mooie duik hadden gemaakt van ongeveer een uur waarin we, vissen, kreeften en krabben hebben gezien.
Stralend weer toen we eruit kwamen!
En vervolgens gingen we een hapje eten in ‘t Koepeltje.
Iedereen was klaar dus op naar de volgende duikstek. Dit was een paar minuten rijden vanaf het koepeltje, eerst even de flessen weer laten vullen bij duikwinkel de Grevelingen.
Aangekomen bij de Kabbelaar… Gelukkig was deze trap niet zo hoog als bij ’t Koepeltje en konden we vrij snel beginnen aan onze 2e duik! Ondanks dat het vrij dichtbij ’t Koepeltje is hebben we toch ook andere dieren gezien. Een stuk minder kreeft meer krabben, kleine platvissen en mooie grote zeesterren!
Toen iedereen weer was omgekleed zijn we rustig naar huis gereden. Ik denk en ik hoop dat iedereen terug kijkt op een zeer gezellige en geslaagde dag!
Jasper Kellerman